Mervan bin Ebu Hafsa, cimriliğinden et yemiyordu. Ta ki, fazlasıyla iştahı çekinceye kadar... Fazlasıyla iştahı çektiği zaman hizmetçisini gönderir, bir baş aldırır, onu yerdi. Kendisine denildi ki:
-Ne oluyor? Yaz kış daima baş yediğini görüyoruz? Neden böyle yapıyorsun?
-Ben başın fiyatını biliyorum. Hizmetçinin bana ihanet etmeyeceğinden emin değilim. Başta beni kandırmaya gücü yetmiyor ve bir de baş, hizmetçinin pişirip de ondan yiyeceği bir şey değildir. Çünkü eğer hizmetçi bir gözüne, veya kulağına veya yanağına dokunsa derhal anlarım. Bir de baştan birkaç çeşit et yiyorum. Gözü bir çeşit, kulağı diğer bir çeşit, dili bir çeşit. Hulkumu bir çeşit, beyni başka bir çeşit! Bütün bunlarla beraber pişirmek masrafından da kurtulmuş oluyorum. İşte benim için başta bu kadar faydalar vardır. Bundan dolayı baş yiyorum...
Bir gün bu zat Halife Mehdî’nin huzuruna gitmek üzere çıktı. Aile efradından bir kadın kendisine dedi ki: “Eğer sen halifeden caize ve hediye alıp da dönersen bana ne vereceksin?” Cevap olarak dedi ki: “Eğer bana yüz bin dirhem verilirse sana bir dirhem vereceğim!” Kendisine altmış bin dirhem verilince gelip o kadına dört danik verdi (tam bir dirhem vermedi).
Bir ara bir dirhemle et aldı. O gün bir dostu kendisini evine davet edince, eti götürüp kasaba bir danik eksiğine geri verdi ve dedi ki: “Ben israftan hoşlanmam!”
Cimrilik mal sevgisinden meydana gelir. Cimriliğin sebebi, uzun yaşama ümidi ile parasız kavuşamayacağı arzularıdır. Eceline üç gün kaldığını bilse, cimriye mal vermek zor gelmez. Fakat çocukları olur, onların yaşamasını kendi yaşaması gibi kabul ederse, cimriliği yine artar. Bu bakımdan çocuklar, cimrilik sebebi olabilir. Hadis-i şerifte buyuruldu ki: “Çocuk, cimrilik sebebidir.”
Kur’an-ı kerimde de mealen buyuruluyor ki:
“Mallarınız, çocuklarınız, sizin için fitnedir, imtihandır.” (Tegabün 15)
“Mallarınız ve çocuklarınız, sizi Allahı anmaktan alıkoymasın!” (Münafikun 9)
