19 Haziran 2010 Cumartesi günü sabaha karşı 02:00 sularında, Hakkari’nin Şemdinli ilçesi arazisinde; Türkiye-Irak-İran hudutlarının kesiştiği noktadaki karakolumuza teröristlerce yapılan hain saldırıda, 11 askerimiz şehit oldu. 14 askerimiz de yaralandı. Türk Silahlı kuvvetleri her türlü harp silah, araç ve gereçlerine sahip olduğu halde, bu saldırı neden diye çok düşündüm. Burada orduyu suçlamaya kalkanlar bazı şeyleri de göz önünde bulundurmalı.
Bu baskın tarzı saldırıda vardığım sonuç: İçimizdeki bazı hainlerin gündüz külahlı gece silahlı gezerek, teröristlere bilgi aktarması, yol göstermesi, gözcülük etmesi şeklinde istihbarat aktarmaları buna sebep olmuştur. Bu hainliği yapanlar milletin gözünden kaçmıyor. Onları herkes adını bilir gibi tahmin ediyor. Hükumetin iyi niyetle başlattığı demokratik açılım çalışmalarına karşı çıkanlar, meseleleri lastik gibi uzatanlar ve bitmeyen istekleri sıralayanlar, necip milletimizce tam tespit edilmiştir. Bu canice yoldan dönmelerini tavsiye ederim. Türk silahlı kuvvetleri operasyonlarda sivil halka zarar vermemeye çok dikkat etmektedir. Dağdaki çobanları bile düşünerek ateş etmekte. Teröristler ise kendi kardeşlerini, öz çocuklarını bile düşünmüyor. Sadece öldürmek; ama kim olursa olsun... Bu kin ve öfke niyedir!..
Birinci Dünya Harbi sırasında, İstanbul Robert Kolej’den mezun olmuş Bulgar ve Ermeni gençleri Tuna ve Şark cephelerinde Rus ordularına kılavuzluk edip ordumuzu arkadan vurdular. Milyonlarca şehit verdik. Yine milyonlarca gazi. Türk devleti bunlarla yıkılmaz. Türk’ün devlet ananesi çok köklüdür. Devlet öldürerek değil yaşatarak ıslahı hep öne alır, alacaktır da. Ruslara Tuna cephesinde casusluk yapanlar, 2’nci Dünya Harbi ile birlikte Rusların esiri oldu. Yurtları, yuvaları komünizmin yani azılı Rus milliyetçiliğinin pençesinde 60 sene kıvrandı durdu. İnsan yerine konmadılar. Kolhozlarda ölüp gittiler. Yani ihanet edenlerin akıbetine uğradılar... Bu topraklar hepimize yeter. Milletimiz bu zulmü hak etmemektedir.