Hepimizin ezbere bildiğimiz gibi 29 Mayıs 1453’te İstanbul, Fatih Sultan Mehmed’in komuta ettiği Türk kuvvetlerince fethedildi. İstanbul’un fethinden çıkarılacak çok dersler var. İstanbul’un fethi, okullarımızda bir dönem ders olarak okutulacak kadar önemlidir. Her ne kadar bazı kimseler, gafletleri sebebiyle olaya, İstanbul’un işgali gözüyle bakıyorlarsa da bunu konuyu bilmemelerine verelim...
Doğu Roma İmparatorluğu, Roma’dan ayrıldığında haklı sebepleri vardı. Katoliklerin sultasından kurtulabilmek için bölünmeye razı oldular. Bizans İstanbul’u bir derecede imara çalıştı. Ancak sonradan başa geçenler, adaleti bir kenara bırakıp zulme geçit verdiler. Halkı inim inim inlettiler. Taht kavgaları memleketi batağa sürükledi. İmparatorlar İznik vesair yerlerde konsüller toplayarak; İncil’e müdahale etti. İmparator emriyle İncil’e ilaveler yapıldı. Papalıkla aralarında kapanmaz uçurumlar doğdu. Ahlak kalmadı. Toplumu frenleyecek bir şey yoktu. Tam bir ihkakı hak başladı. Memleket savunması için hiçbir güç ve gayret yoktu. Osmanlı devletinin mevcudiyetini, çok ahlaksız entrika, fitne ve yalanlarla, 1290-1453 arasında 160 sene boyunca yüzlerce defa tehlikeye attılar. Orhan Gazi’nin oğlu Şehzade Halil’i Foça korsanlarına, yüklü fidye almak için kaçırttılar. Düzmece Mustafa olayıyla, 2’nci Murad’ı kardeş savaşına sürüklediler. Saymakla bitmeyecek bu fitnelerin içinde yuvarlanan bir devletin, ortadan kaldırılması bütün dünya için bir kurtuluş oldu...
Fatih Sultan Mehmed İstanbul’u kuşattığında, Konstantin, Papadan acil yadım istedi. Papa ise: Size yardım edebilmem için, batıl yol Ortodoksluğu bırakıp; hak yol Katolikliğe geçin ve bunu Ayasofya’da bir ayinle açıklayın, diye şart ileri sürdü. Halk buna direndi. İmparator denize düşen yılana sarılır sözü gereği sureta Ayasofya’da dinini değiştirdi. Bizans halkını, bu zulümden Fatih kurtardı...
Fetih bir insan kıyımı da değildir. 52 günlük muhasara ve şehre girişte Türk zayiatı toplam 20.000 kişi. Bizans’ınki ise 5000 kişi. Bunların da 1000 kişisi Türk silahları ile öldü 4000 tanesi ise Edirnekapı-Yedikule arasında surların çift duvarları arasına kapatılan askerler birbirlerini öldürdü. Fatih Sultan Mehmed ve fetih gazilerine rahmetler diliyorum.